Dün öğlen vakitleriydi, ben çok mutlu öldüm
Ona ilk aşık olduğum yaşta attı yorgun kalbim
Sanki ona yaktığım ilk sigara dumanını öksürdüm.
Dün öğle vakitleriydi, ben çok mutlu öldüm
Bir sürü şen kasabalı vardı huzurumda musallasız
Dua almadım amma bir sürü onurlu övgü gördüm.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta