Çok mutlu olacağız, Bir evin tek odasında hayallerimizle süsleyeceğiz duvarları, Gülüşlerimizle çocuklarımızın üstlerini giydireceğiz. Çalan her bir parça eksik yanımızı tamamlayacak. Çok çocuk olacağız mesela, Maça gitmeyi değil de Evde oturup çektiğimiz videoları izleyeceğiz. Sonra ansızın ailemizden biri ölecek. Ansızın mutluluğumuz yarıda kalacak. Yani benim her şeyim; bizim sonumuz ta en başından belli, Yazılmış, çizilmiş. Bize mutlu son yakışmaz. Perdeler kapanır, ışıklar söner, Geride bırakırız bir beyaz taş, iki metrelik bir alan. Birileri gelir, birileri hiç gelmez. İşin tuhafı da başımıza gelen en güzel şey olacak ölüm. Bize ayrılığın hediyesini sunacaklar; bir sela, bir helallik.
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta