Bir an değil, bir düş değil,
Sen ve ben, sonsuz aklın devinimi,
Tarihin içinde ezgiyiz,
Varlığın diyalektiğinde birleşen iki tin.
Sen bana geldin, ben sana vardım,
Öznel biz, nesnel hakikatte eridi,
Çelişki sandığımız, yüksek bir birliğe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta