Monotonluğa gelemez, bağlanamazdı öyle uzun uzadıya.
Mutluluk müptelasıydı, barınamazdı öyle her insanda.
Özel bir anlam yüklenene kadar her nesne her varlık sıradandı onun için,
Ay, ağaçlar ve şarkılar...
Onunla bir an yaşamak; bir yılı, 4 mevsimi ve 365 farklı insanı yaşamak gibiydi.
Çirkin dişlerine öyle bir gülüş bahşedilmişti ki güldü mü hayat katardı etrafına.
O mutlu oldu mu hiç bitmeyecek bir enerjisi var sanırdım.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta