İçsellikten çıkan zahir ne acı,
Mevsim dönüyor kışa,
Tek başıma notasını yazıyorum yarınların,
Bu yüzdendir münzevi hallerim,
Soyutlandım günlerden zamanlardan,
Kim acı bir hatıra bırakıyor ise düşünsün,
Rengi değişecek yarınlarımın mutlaka.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta