Kafamın içindeki mutlak sıfır
Soğuk Şehir'deki ilk sabah kadar umutlu
Son akşam kadar umutsuz
Annemi ilk kez öptüğüm gün kadar sıcak
Son kez öpeceğim gün kadar soğuk
Babama ilk sarıldığım günkü kadar güvenli
Babamı ilk kez ağlarken gördüğüm gün kadar çaresiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta