1)Meaştan çıkmamış o aklın felâhâ, İrer sanman maad gerek akl-ı cânâ, Görür dersin ne görse varlık ne bilmez,Anın aklınki benziyor boş külâhâ,Övündur men zekî ki pek âkilim hâ,Övünmen boş canım bu aklınla gitmez,Bilinmez var olan gidilmez Hakânâ,Raeytül akle lem yekün intihâbâ,Velem yüksîmu ala adedis-senînâ. 2)Yatar subh,asr,gurub böyle olmaz,Zifikr Ve'l akl olan ceddi varmış,Onunlan şahlanır pek yamanmış,Atan kendin gibin olmamışmış,Tevâzû nerde ol ceddi hayırhah,Aman cedden akıl ağla geçmez,Velevki innessinîne tekâsemethu,Hava'l -âbâu insebete'l-bünyânâ.(İtar)
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta