1)Meaştan çıkmamış o aklın felâhâ, İrer sanman maad gerek akl-ı cânâ, Görür dersin ne görse varlık ne bilmez,Anın aklınki benziyor boş külâhâ,Övündur men zekî ki pek âkilim hâ,Övünmen boş canım bu aklınla gitmez,Bilinmez var olan gidilmez Hakânâ,Raeytül akle lem yekün intihâbâ,Velem yüksîmu ala adedis-senînâ. 2)Yatar subh,asr,gurub böyle olmaz,Zifikr Ve'l akl olan ceddi varmış,Onunlan şahlanır pek yamanmış,Atan kendin gibin olmamışmış,Tevâzû nerde ol ceddi hayırhah,Aman cedden akıl ağla geçmez,Velevki innessinîne tekâsemethu,Hava'l -âbâu insebete'l-bünyânâ.(İtar)
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta