1)Meaştan çıkmamış o aklın felâhâ, İrer sanman maad gerek akl-ı cânâ, Görür dersin ne görse varlık ne bilmez,Anın aklınki benziyor boş külâhâ,Övündur men zekî ki pek âkilim hâ,Övünmen boş canım bu aklınla gitmez,Bilinmez var olan gidilmez Hakânâ,Raeytül akle lem yekün intihâbâ,Velem yüksîmu ala adedis-senînâ. 2)Yatar subh,asr,gurub böyle olmaz,Zifikr Ve'l akl olan ceddi varmış,Onunlan şahlanır pek yamanmış,Atan kendin gibin olmamışmış,Tevâzû nerde ol ceddi hayırhah,Aman cedden akıl ağla geçmez,Velevki innessinîne tekâsemethu,Hava'l -âbâu insebete'l-bünyânâ.(İtar)
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta