Sessizliğin alfabesini yırtıp da gel bana,
harfleri düşmemiş cümlelerin sırrıyla...
Dudaklarımda sönmüş bir volkanın külü,
aşkın lügatini gömmüşüm toprağa.
Ben ,
henüz fırtınası dinmemiş bir denizim,
Seviyorum galiba seni
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki
Devamını Oku
Hayatım degişti nasıl anlatsamki
Kitap okurum sen varsın aklımda
Yürürken hep sen varsın yolumda
Yamurda ıslanırken seni görürüm o küçük damlalarda
Nasıl bir duygu bu aşk anlamadımki




Sessizliğin alfabesini yırtıp da gel bana
Henüz fırtınası dinmemiş bir denizim ben
Ya köklerimi sök baharından
Ya da dudağımda bir yara olacak adın
Belki de sen,
eski bir plakta sıkışmış bir nakaratsın
Ya sessiz bir keman olacağım
ya da kırık bir ayna olacağım,
kendi yankısında boğulan.
Tebrikler güzel şiir.
İçinde yüzülebilecek kadar derin manalar içeriyor.
Hayelsiz Hayal:
onun göğsünde unuttuğun duaların sesi var hala
harflere aşkının sesini yüklemiş sana gönderiyor
küllerin içinde seçtiği sıcak bir kıvılcımı
avuç içinde sana üflüyor
belki yeniden yanar aşkın lügatin da
toprağa gömdüğün kelimeler
fırtınasız denizinin gözleri ufka değince
yamacında çiçekler var henüz tuza bulanmamış
aşkınızın mührü ay ışığı suyun yüzünde
fener yakıyor yıldız tozları üzerine yağsın
kuyruklu yıldızın ateşi kalbinde yeniden doğsun
hançerin belleğinde susmuş bahar var
dilindeki hançeri tuzla yıkadı
köklerinin gölgesini arayan toprak
avucunda filizleniyor
bir dua gibi sana uzanıyor
iğnesi paslanmış pikapta
asılı kalıyor notalar kalpte
dilinin pasını sildi
seni seviyorum Mütenakız
Selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta