Perde I: Hâkim
Hükmüm kesindi; kalemim kılıç, dilim baltaydı.
Gönlüm taştan bir duvar... Bir yetim ahı arşa dayandı.
Sandım ki o kanlı defter dürüldü, dava kapandı,
Bilmezdim ki içimde en korkunç mahkeme kurulmaktaydı.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta