Bize önce eksik yaşamayı öğrettiler
Sonra hep kalmalar düştü bize
Her düştüğümüzde kalmadı kimse
Koynumuzda büyüttüğümüz hüzün her sabah alnımızı öper
Kulaklarımızda alışırsın ların uğultusu ustalıkla üflenen
Ve yaşadığımız bütün şiirlerde acımız yine muteber
Bol gelir bize yastık altı masum hayallerimiz düşlerimiz
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta