Kanımız donmuş akmaz ki bir damla,
Sen giderken cennete, biz baka kalalım öylece!
Ey şehit... seninle kan doydu toprağa,
Sen aslanca can verirken, biz baka kalalım öylece!
Sussun konuşmasın hiç kimese, bir şehit var ki sanki sümeyye,
Melekler toplanmış etrafına götürmeyi bekliyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta