Mutlak soygun var bu aralar yüreğimde,
Kalemin üşüyor yazamıyorum adını, defterime.
Sen, bana olan kininle öleceksin,
Ben, müsvette şiirlerimle.
Ardından bir hastane koridorunda kalp krizleri bırakıyorsun,
Fena kelimeler bırakıyorsun, söylenebilecek ardından.
En kötüleri, senin hakkında.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta