Hepimiz yazarız bir şeyler hakkında...
Hepimiz karalarız bir kağıda...
Ama neden hep sonra temize çekeriz yazdıklarımızı?
Neden korkarız o ilk kağıtları saklamaktan veya insan içine çıkarmaktan?
Neden cesaret edemeyiz?
Acaba neyi saklarız insanlardan?
Yoksa cahilmiyiz?
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




yazınızı okuyunca aynı ruhu taşıyor gibi oldum...gerçekten yerden göğe haklısınız..anlatmak istediklerimizi temize çeke çeke,esas demek istediğimiz çoktan bir zırha girmiş oluyor..selamlarım yeniden..
Puanı olmayan yazınıza tam puan verdim.Çünkü şiirin hikayesinide okuyup yüreğinizin güzeliği ve ilginç bir yazış tarzı geldi bana.Saygılarımla...
evet haklısını aslında...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta