Hepimiz yazarız bir şeyler hakkında...
Hepimiz karalarız bir kağıda...
Ama neden hep sonra temize çekeriz yazdıklarımızı?
Neden korkarız o ilk kağıtları saklamaktan veya insan içine çıkarmaktan?
Neden cesaret edemeyiz?
Acaba neyi saklarız insanlardan?
Yoksa cahilmiyiz?
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




yazınızı okuyunca aynı ruhu taşıyor gibi oldum...gerçekten yerden göğe haklısınız..anlatmak istediklerimizi temize çeke çeke,esas demek istediğimiz çoktan bir zırha girmiş oluyor..selamlarım yeniden..
Puanı olmayan yazınıza tam puan verdim.Çünkü şiirin hikayesinide okuyup yüreğinizin güzeliği ve ilginç bir yazış tarzı geldi bana.Saygılarımla...
evet haklısını aslında...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta