Hepimiz yazarız bir şeyler hakkında...
Hepimiz karalarız bir kağıda...
Ama neden hep sonra temize çekeriz yazdıklarımızı?
Neden korkarız o ilk kağıtları saklamaktan veya insan içine çıkarmaktan?
Neden cesaret edemeyiz?
Acaba neyi saklarız insanlardan?
Yoksa cahilmiyiz?
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




yazınızı okuyunca aynı ruhu taşıyor gibi oldum...gerçekten yerden göğe haklısınız..anlatmak istediklerimizi temize çeke çeke,esas demek istediğimiz çoktan bir zırha girmiş oluyor..selamlarım yeniden..
Puanı olmayan yazınıza tam puan verdim.Çünkü şiirin hikayesinide okuyup yüreğinizin güzeliği ve ilginç bir yazış tarzı geldi bana.Saygılarımla...
evet haklısını aslında...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta