Alibey'in köyüne daha varmadan,
Ters-düz edilmiş ceketler gibi Eyüp,
Bütün düğmeleri sola geçmiş,
dirsekleri eprimiş,
utanmış, önüne bakar..
Önünde Haliç, yamacında kayınpederim yatar..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
