Kurmuşum Çamlıca’nın eteğine bağdaşı
Meze olmuş soframa ay ışığı
Bir film şeridi gibi akar gider yaşamışlık
Tebessümü gökyüzünde gökkuşağı
Elimi uzatsam gece mavisi bulut
Öfkemi kussam deli fişek barut
Gecenin yarısı martı olmaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta