Saatlerce yol yürümüş bitap düşmüş mecal kalmamıştı bedende.
Biraz daha devam edersem,son demlerimi yaşayacak düştüğüm yer son görüldüğüm yer olacaktı zihinlerin diri yapraklarında.
Yokuş yukarı çıkmam sebebiyle göğsüme baskı yapıyordu alıp verdiğim nefes.
Ağzım açık nefes alıp verdim aksine göğüs kafesim paramparça olabilirdi mahber bedenimde.
Derken...
Şirin mi şirin müstakil,sakin bir ev ilişti gözlerime
kapısı yarı açıktı.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta