Saatlerce yol yürümüş bitap düşmüş mecal kalmamıştı bedende.
Biraz daha devam edersem,son demlerimi yaşayacak düştüğüm yer son görüldüğüm yer olacaktı zihinlerin diri yapraklarında.
Yokuş yukarı çıkmam sebebiyle göğsüme baskı yapıyordu alıp verdiğim nefes.
Ağzım açık nefes alıp verdim aksine göğüs kafesim paramparça olabilirdi mahber bedenimde.
Derken...
Şirin mi şirin müstakil,sakin bir ev ilişti gözlerime
kapısı yarı açıktı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Müteşekkir bıraktınız,yorumunuz pek mutmain eylediler.. Şaire Hanım.
Esenlik dilerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta