Bu ne biçim nesil ya,
Sanki herşeyi biliyor ya,
Çok şeyleri bilmiyor ya,
Yüzde doksanbeşi ukala.
Anayı babayı küçümsüyor,
Tüm acılar dolsada,
Benliğim hep solsada,
Arada yıllar olsada
Ümitler hiç tükenmez.
Yüreğim hep yansada,
Gençliğimizde günler
Görmedi anı yıllar
Şahit gezilen yerler
Yıllar sonra gülüm hey
Buluştuk yine yahhey
Kalbim kırık halim perişan,
Dünyaya küstüğüm zaman,
Bir güneş doğdu o an,
Aşk yıldızdan ıraktı,
O güzel beni yaktı.
Yalan dünyayı güzellikle bezetmiş,
Maymunu gorili insana benzetmiş,
Cehennem anahtarını nefse vermiş,
ÇOK YANILIYORUZ ÇOOK.
Zevkler şevkler hep aldatmaca,
Bolluk bereket rahatlatmaca,
Karşıdan bak simetri görünüşü,
Hesap tutmaz ağlayışı gülüşü,
Akıl ermez hesap yetmez kendisiyle döğüşü,
İnsan=insan=insan=insan...
Kimi paha yetmez icatlar eder,
Bütün harpler hatırlansın,
Kötülükler geride kalsın,
İlim dürüst kullanılsın,
Ne çamur olsun sular bulansın,
Tüm azaplar geride kalsın.
Afet gelmeyince destan yazılmaz,
Bağır yanmayınca ağıt yakılmaz,
Ayrılık olmayınca türkü okunmaz,
İşine gelirse bizimki böyle.
Şiir okunur dersi alınmaz,
Nerde o eski bayramlar,
Amca Dayı Teyze Halalar,
Kazan dibi hep karalar,
Kara kalpler elden aldı.
Gözün yumup borca dalar,
Doğma sevinciyle kabuğun kırmış,
Şöyle bir çıkıp nefesin almış,
Anne şefkatine pekte alışmış,
Her canlı gibi yaşama dalmış.
Doğanın afetine kapılmış kuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!