Gezerken oturdum yol kenarına
Gelde şu önümden geç ahu gözlüm
Türküler yazmıştım hep senin için
Hoşuna gitmezse yak ahu gözlüm
Cümbüşümün sesi yüksekten çıkar
Yar ateşi sıcak kalbimi yakar
Vefasız el sallar uzaktan bakar
Neden uzaklaştın gelmen yanıma
Doğruluk hazine anla arkadaş
Ben insanım bana insan gerekir
Kötülükten hasıl olan nedirki
Ben insanım bana insan gerekir
Kahveni yudumla yaslan arkana
Doğruluk hazine anla arkadaş
Ben insanım bana insan gerekir
Kötülükten hâsıl olan nedir ki
Ben insanım bana insan gerekir
Kahveni yudumla yaslan arkana
Yüz üstü bırakıp çekip giderken
Arkana baktın mı gel doğru söyle
Ben senin uğruna neler yapmadım
Bir anda geçmişi sildin mi söyle
Gece gündüz sana hayal kurarım
Tellerin pas tutmuş sesin çıkmıyor
Sendemi yastasın ah kırık sazım
Garip kaldı yüzün azgın bakıyor
Alamam elime kal kırık sazım
Teknesi çatlamış sapı yarılmış
Gurbette çürüdüm gençlik çağımda
Soysuza kendimi bildiremedim
Verdiğim emekler gitti boşuna
Ne yaptımsa yâri güldüremedim
Beni böyle görüp ayakta sanma
Dokunsalar bana düşer giderim
Fiziki yapımdan acılar alma
Kendimi boşluğa atar gibiyim
Kuru ota baksam yeşillik olmaz
O yüksek dağların başı kar iken
Seni unutmadım bunu bilesin
Bülbül güle hasret ahu zar iken
Beni seviyorsan koşup gelesin
O seher yelleri estiği zaman
Zaman gelir birgün sana dönersem
Kapını açanımı yürekten söyle
Yıldızlar misali birgün sönersem
Arkamdan ağlanmı gel doğru söyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!