Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
İstersen alevi istersen suni
İstersen laz ol ister azari
Beş vakittir cümlemizin ezanı
Tarihler boyunca biz bir milletiz
Düşmanlar vatanı bölmek istiyor
Türkü arkasından vurmak istiyor
Türkü avşarı çerkezi lazı kürdü alevi azeriyi bölmek istiyor
Tarihler boyunca biz bir kardeşiz
Yüreğiniz dert görmesin
İstersen alevi istersen suni
İstersen laz ol ister azari
Beş vakittir cümlemizin ezanı
Tarihler boyunca biz bir milletiz
Düşmanlar vatanı bölmek istiyor
Türkü arkasından vurmak istiyor
Türkü avşarı çerkezi lazı kürdü alevi azeriyi bölmek istiyor
Tarihler boyunca biz bir kardeşiz
Yüreğiniz dert görmesin
Haftanın Şairi: Mustafa TAŞKANAT (Ankara – Mamak /Kayseri) . Lütfen paylaşarak ve arkadaşlarınızı gruba / etkinliğe davet ederek destek verin. Haftanın şairi seçilen şairin şiirlerini okuyarak, yorum yaparak, listemize alarak ve puan vererek destek olalım. www.facebook.com sitesindeki 6 grup ve www.antoloji.com sitesindeki DÜNYA ŞAİRLER BİRLİĞİ grubu üyeleri tarafından (toplam 30.000’e yakın kişi tarafından) HAFTANIN ŞAİRİ seçilmiştir. (İstekler mesajla bana bildirilmektedir) . Şairimizi yürekten kutluyorum. Nice başarılara. Şairimiz, büyük bir tanıtım başarısı kazanacaktır.
Ayrıca www.facebook.com ‘daki ”Edebiyat Dünyası, 5.000 şair ve yazar” grubu tarafından da HAFTANIN ŞAİRİ olarak kutlanmaktadır. 40.000’e yakın şair ve okur, sizi seçiyor.
http://gruplar.antoloji.com/dunya-sairler-birligi-world-poets-union/
http://gruplar.antoloji.com/turk-sairler-birligi/
http://gruplar.antoloji.com/dunya-yazar-sair-ve-gazeteciler-birligi/
http://gruplar.antoloji.com/ankara-sairler-birligi/
ALİ GÜNDÜZ - Gündüz yayınevi editörü. www.gunduzkitabevi.com.tr
DÜNYA ŞAİRLER BİRLİĞİ grubu kurucusu
www.facebook.com sitesindeki bu 6 grupta da kutlama var:
http://www.facebook.com/inbox/? ref=mb#/group.php? gid=80694445862
http://www.facebook.com/group.php? v=app_2373072738&gid=95026689401
http://www.facebook.com/topic.php? topic=14872&uid=77039313642#/group.php? gid=77039313642
http://www.facebook.com/group.php? v=app_2373072738&ref=ts&gid=103060401994
http://www.facebook.com/group.php? v=app_2373072738&ref=ts&gid=55684548054
http://www.facebook.com/group.php? v=app_2373072738&ref=ts&gid=122464142167
*************************************************
Mustafa TAŞKANAT, gayseri38 rumuzunu kullanan 46 yaşında bir şairimiz. Ankara’nın Mamak ilçesinde ikamet ediyor. Rumuzuna bakılırsa muhtemelen Kayserili.
Şiirlerini http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp? sair=70267 sitesinde okuyabilirsiniz.
ŞAİRİN BİR ŞİİRİNİ ALALIM:
YAKTIN YÜREĞİMİ SEN YETİM GAZZE
Karış karış gezdim Gazze’yi gördüm
Merhum Şeyh Yasin’e bir sual sordum
Cevabını alıp bir karar verdim
Yaktım yüreğimi sen yetim Gazze
Nice yetimleri gördüm ağlıyor
Gazze’yi görenler kara bağlıyor
Cehenneme döndü şimdi yanıyor
Yaktın yüreğimi sen yetim Gazze
Körpe yavruları yetim koydular
Yaşlı - kadın demeyip topla vurdular
Ümmetin yüreğine hançer vurdular
Yaktın yüreğimi sen yetim Gazze
Mücahide şahadet Mevla’dan nimet
Allah’ım zalimleri ne olur kahret
Şahadet şerbeti içiyor ümmet
Yaktın yüreğimi sen yetim Gazze
Fırsat verme Yaradanım Yahudi'ye
Sonları benzesin Ebu Leheb'e
Filler yetişmişti kıble Kabe'ye
Allah’ım yardım et yetim Gazze’ye
Beş bebek cesedi yatmış yan yana
Nasıl dayanmıştır da doğuran ana
Zafer ver Rabbim, öksüz vatana
Yaktın yüreğimi sen yetim Gazze
Gazze’yi bilirim bilmez olsaydım
Ümmeti bu halde görmez olsaydım
Keşke Bedir gibi zafer yazsaydım
Erittin yüreğimi sen yetim Gazze
Annelerin feryadını kimse duymuyor
Yetimdir yavrular yüzü gülmüyor
Dahasını yazmaya elim varmıyor
Erittin yüreğimi sen yetim Gazze
Mustafa TAŞKANAT
http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp? sair=70267
06.01.2009
http://gruplar.antoloji.com/dunya-sairler-birligi-world-poets-union/