Bir sonbahar gecesinde, sonraları kendimi bir türlü ait hissedemeyeceğim bu dünyaya açtım gözlerimi... Yıllar geçti. Yaşayacak kadar vaktim yoktu elbet çoğu şeyi gördüklerimi de yazmalıydım. Acıları, sancıları, aşkları, ayrılıkları, ihanetleri derken sustuklarım devinmeye başlamıştı yavaş yavaş.Suskun bir gevezeydik çoğumuz...Acıların ve ayrılıkların şiirlerini yazmaya başladıktan sonra dedim ki kendi kendime “Suskun Geveze” onca kötülüklerin arasında iyi kalmayı başarabilenlerin şiir kitabı
olmalıydı...
Suskun Geveze’nin herhangi bir şiirinde kendi hikayenize denk gelebirsiniz çünkü iyilerin hikayeleri hep aynıdır.
Kötülerinse şiirleri olmaz. Şimdi avuçlarınıza bu kırgın şiirleri bırakıyor ve onları size emanet etmenin mutluluğunu yaşıyorum. Kötülere
düşmesin yolunuz..
Eserleri
Suskun Geveze
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!