Elbet beni de ezberinde tutar bu sıralar.
Karşımda duran yazı tahtası,
Gıcırtısı hiç kesilmeyen sınıfımın kapısı
Ve yerinde yeller esen çığlıklar
Hani bir çocuk vardı ya
Önlüğü siyah, işlemesiz beyaz yakalı,
Adı Mustafa’ydı
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta