İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şair değilim olmak yolunda çabalayanım sadece.Sözlerim yüreğimin kanı ellerimden sızan.Gözlerim değil gören hiç bir zaman.Böyle de mutlu olabilir mi insan bilmiyorum; öğreniyorum sadece.
Yaşamak için ömrüm ankara da başlamış,hala devam ediyor eksilerek.Bilmiyorum gerçekten yarın bizlere neler getirecek.
