Tükenmişlik görülür yüzler de
Açılmayan dudaklar, fersiz gözler
Tükenmişlik görülür yüzler de
Gülmeyen yüzler, anlamsız kelimeler
Barınak olmuş sessizlik
Çaresizlige liman misali.
Kaldı gönlüm sende sökemiyorum
Uğraşlarım boşuna çözülmüyor bağlar
Sevgi kökleri inmiş derinlere
Kökleri kurutmadan edemiyorum
Kendimi senden senin varlığından
Çok seslendim uzaklardan
Duyuramadım sesimi
Haykırışları m gürültülere karıştı
Haller yaman,haller perişan
Uzakların yarası derin oluyor
Sen gidersen
Ben düşerim
Sevdigim
Kim tutuçak
Ellerimdem kaldırmak için
Sen gidersen,ben düşerim
Gönül sıkıntılarım
Ne zaman son bulur bilinmez
Hayat devam ederken
Nefes almak dahi zor
Sığınacak yer arar aramış dertler
Derya olsa sevgin
Gül gibi zarif olsa güzelliğin bedenin
Alımlı çalımlı olsa her halin
Neye yarar
İnsanlığın olmadığında
Ağladığım günlerde göz yaşlarım
Büyütmüştü saksılarda azap çiçeklerini
Kanmamıştı suya fidanın tomurcukları
Yalvarıyorlardı sanki daha çok ağla diye
Izdırabın pençesine kapılan gönlüm
Kapattım gözlerimi
Hayal dünyam için
Hasret kaldığım mutluğun
Kilitlendim odak notlarına
Huzurun ve güvenin yer aldığı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!