Mustafa İç Şiirleri - Şair Mustafa İç

Toz kondurmadığım insanların altından…
Ne çamurlar çıktı, ne çamurlar..!

Senden sonra koklamadım bir gül daha...
Kapattım kendimi soğuk odalara...
El uzatmadım fotoğraflarına...
Senden sonra olanlar oldu bana...

Karanlığa gömüldü tüm umutlarım...

Sözlerim kaşınıyor, sessizliğine çatmak için…
Dilimi ısırıyorum, konuşupta kırmamak için..!

Bir sancı var içimi yakan...
Geçmişten izler taşıyan...
Durup durup kalbimden vuran...
Nerde ne zaman acıtacağı belli olmayan...

Bir sancı ki yılan gibi kıvrandıran...

Meğer hayat, kimi ne kadar çok düşünürsen...
Onu, o kadar çok düşletiyormuş ardından..!

Sen benim gönlümde
Ne elsin ne de yar
Sen benim ömrümde
Ne kışsın ne de bahar

Benimsin desem yalan

Yok bir umudum geleceksin diye...
Avutamadım gönlümü unutacaksın diye...
Gelmesen de sevilecekmişsin hak emriyle...
Beklerim sevdiğim gün gece...

Yıldız kayar gönlümden geçersin...

Koyunun postu tuzlanır bozulmasın diye…
İnsanın aklı bulandırılır doğrulmasın diye..!

Kimse yalnızlığınızla ilgilenmez…
Nasıl yalnız kaldığınızı merak ederler…
Yani nasıl aldatıldığınızı..!

Ölüm hayatı kovalar…
Aşk ise yalnızlığı..!