EY HÜZÜN
Ne kimse sevdi senin kadar,
Ne de kimse anladı beni.
Nasıl anlamışsan ruhumu ey hüzün,
En onarılmaz yanlarımdan vurdun hep.
GÖNÜLDEN DAMLALAR…
Gönlümdeki güle, yazar yüreğim.
Şiir bana, ben şiire gereğim.
Şiirler yürekten, çağlar akarlar.
GÖNÜL GEREKİR
Haykırmak ister öz, sözümüz yetmez.
Güzel özden gitmez, hiçbir yere kir.
Göreyim dese göz, gözümüz yetmez.
Görmek için illa, gönül gerekir.
GÖNÜL GÜLÜ
Nice bağlar varken, yüce dağlarda,
Bülbülü bağına, saldı bu gönlüm.
Elbet yaşar adı, nice çağlarda.
Zira bağda gülü, buldu bu gönlüm.
GÖNÜL GÜNEŞİ
Nasıl yaşadığını bilir misin sarayında gönlümün.
Etrafımı seninle çevirdim ağaç gibi.
Ruhumda seni taşırım her an taç gibi.
İnan her an seni arar gönlüm ilaç gibi.
GÖNÜL NİŞANIDIR GÖNÜL
Nişan vurur gönle, gönül derlerdi.
Böylesi sözlere, gönlüm gülerdi.
Ne zaman gözüme, gözün belirdi.
Sımsıcak bu sevdan, aktı gönlüme.
GÖNLÜNE DOĞRU
Sevme sakın beni, alma dünyana
Değer verme sakın, değmem sevdana
Ne şekil bir büyü yaptınsa bana
Ser alır giderim, gönlüne doğru.
GÖNLÜN GÖNLE SESİ
Gönül gözünle hiç, baktın mı bana?
Gönlünle cevap ver, soruma benim.
Gönlünde yâr ismi, taktın mı bana?
Takmadıysan gider, zoruma benim.
GÖNLE AŞK DÜŞÜNCE
Nakış nakış işler, gönül sevdayı.
Çünkü göz görünce, vurulur gönül.
Aşk gücü temizler, her tür havayı.
Aşkla temizlenir, durulur gönül.
HAYATIN ÇARKI
Ben hep seni sevdim, sen ise eli.
Sen eli severken, el de elleri.
Sevdayla aşarlar, âşıklar çölü.
Yeter ki sen de sev, anla çölleri.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!