Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Bülbül zkir eder Allah diye diye
doksan dokuz adına kurban olduğu
Ben şirk koşmam Allah var diye diye
Okunan duayı hayra yorduğum
Adını tesbih ederim Allah diye diye
dağları taşları yoktan var edensin,

Bülbül zkir eder Allah diye diye
doksan dokuz adına kurban olduğu
lBen şirk koşmam Allah var diye diye
Okunan duayı hayra yorduğum

Bak!
Şu garibanın haline
Durmadan ağlıyor.
Hayatına küstüren
Acaba sebepi ne
Soralım kendine.

Yıkılan duvarı direkler tutmaz,
Kemli olan sözü gönüller yutmaz,
Sevğiler aynıdır bimeyen tatmaz,
Böyle olanlara Allah sabır versin.

Yarden ayrılanlar gamsızca gezmez,

Seni ellerimle besledim
seni hayata alıştırp hayatı sevdiren oldum
sana sevmeyi öğrettim

Seni sevdiğimi sen bilmesende
Allah biliyor

Dinleyen ol sözü anla
Anla yarim anla beni
Aşık olan gözü anla
Anla yarim anla beni

Bu zamana kadar
Hem ağladım,Hemi güldüm.
Ellerimi koynuma bağlayıp
Hüzünlü zaman yaşayan oldum.

Ançak be ançak

Dost olanlar anın beni,
Gönlünüzde sanın beni,
Sizden ayırmayın beni,
Meyil verip sevdim sizi.

Kurbanındır bu canım,

Senin sevğini unutmam sevğilim.
Meylimi verip sevdim ben güzelim,
Beni sevdiğini söyle bilelim,
Şükürler edenim yarimsin diye.

Sensiz günlerimde gülmeyi bilmem,

Gönlümden sevgini atmam yellere,
Çileli hayatı yaşatsa bana.
Düşüren olsanda dilden dillere,
Meyil veren oldum sevdiğim sana.