Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Eğitim alırlar küçükken,
Takdirlere değer gezerken,
Sevdirir kendini yürürken,
Tanınandır kangal köpeği.

Kocaman olan çüssesiyle,

Niçe yıllar geçti bu ana kadar
Seni unutmadım canım Ertuğrul
Sevdiğim insansın haysiyetin var
Seni unutmadım canım Ertuğrul.

Yiğitler diyarı sivas’tır ilim,
Okuyup yazanım söylüyor dilim,
Dünyamı aydınlık edendir bilim,
Adınla duyuldum ünlü kangal’ım.

Dostluğu kurupta hatır sorarım,

Kangal'liyim ezelden
Gönlüm geçmez yarimden
Bana verim yarimi
Günlüm geçmez yarimden

Memleketim kangal sivas'tır ilim,
Duymuş olduğunuz ses ana dilim.
Dünyamı aydınlık edendir bilim.
-Konuştuğum lisan baba dilimdir.

Karbasan cıvarı çiftlikle dolu,

Kangal yöresinden çıkan soğuk su,
Doya doya içsem kısmetim olur.
Efenin gittiği yol hep doğrusu
Bunları öğrenmek kısmetim olsun.

yemlikler dürülür ince ekmeğe,

Zamanı gelinçe söyledim sana,
Kulağını açta yar dinle beni,
Aşkımın ugruna yetersin bana,
Kesme sözümü söyleyim Hatice

Hayırsız biriyle geçti zamanım,

Erzurum ilinden Busa; ya gelen.
Sen benim kankamsın ben öyle bildim.
Verdiğim değeri anlayıp bilen.
Sen benim kankamsın ben öyle bildim.
Sevdiğım canımsın ben böyle bildim.

Unutun artık
Kabuslu hayat yaşamayı
dostluk barış varken
Kin tutmayı

Boşa akıtmayın Damardaki kanı

Çile çeken oldum yüzüm gülmedi,
Neşeli hayattan umutsuz kaldım.
Yaramı sarmaya yarim gelmedi,
Çare bulamayıp takatsız kaldım.

Geceler karanlık gözüm görmüyor,