Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Alın yazım karaymış
silinmek bilmiyor,
Hüzünlü gönlüm
sefalar bilmiyor.

Ağlayan gözlerim

Kaderim karaymış ne gelir elden,
Yıkılan olanım eğilmez belden,
Dostlarım anıyor düşürmez dilden,
-Alın yazısından çektiğim yeter.
-Görün bu halimi dertlerden beter.

Kader yerden yere vurdu,
Benim çekmeye hakkım var.
Perişan eyleyip yordu,
Kime küsmeye hakkım var.

Gözümün önü karardı,

Çiçekten çiçeğe konar gezersin;
Uslanmak bilmeyen gönlüm dur artık.
Her konduğun güle tatar bakarsın.
Yanancı güllerden uzak dur artık.

Değerin bilenden uzakta durma;

ALIŞTIM

Alıştım sevgilim senin aşkına,
Dönderen olansın mevsim kışına,
Hayran kalanım gençeçik yaşına,
Uzakta durma gel dönme şaşkına.

Bülbül zikir eder kendi haline
Onu yaradana kurban olurum
Sahip çıkandan ol kendi diline,
Allah 'tan korkana kurban olurum.

Zikirler edilir Allah diyerek.

Sevabını çoğalt,günahtan sakın.
Musallat taşına konmadan evvel.
Sığın yaradana. Sende ol yakın
Sonuncu nefesi vermeden evvel...

Râhman yolunda git, şeytanı bırak,

Ellerinden tutup gözüne baktım,
Sana aşık oldum inan sevgilim.
Çekemem sözümü gönlüne aktım,
Ben seninle güldüm inan sevgilim

Kapıldım güzelim ansızın sana,

Bülbül zkir eder Allah diye diye
doksan dokuz adına kurban olduğu
Ben şirk koşmam Allah var diye diye
Okunan duayı hayra yorduğum
Adını tesbih ederim Allah diye diye
dağları taşları yoktan var edensin,

Bak!
Şu garibanın haline
Durmadan ağlıyor.
Hayatına küstüren
Acaba sebepi ne
Soralım kendine.