Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Hayatı hüzunle yaşayan oldum
Neşeli günleri özleyen oldum
Ayrıldı cananım gelmeyen oldu
Gittiği yolları gözleyen oldum

Adım gezen oldu dillerden dile

Yalnız yaşamaya alışan oldum
Yalnızım dostlarım bende yalnızım
Engin dağı görüp ben aşan oldum
Yalnızım dostlarım bende yalnızım

Yalnızlık duygusu bağrımı yaktı,
Sabırsız haldeyim sabır ver yarab.
Yarasız kalbime yar hançer çaktı,
Ben yaban eldeyim sabır ver yarab.

Perişan hallere koyan yarimdir,

VİÇDANIN RAHAT MI

Bana çile çektiren oldun
Söyle viçdanen rahat mısın
Sahte sözle yüzüme güldün
Söyle viçdanen rahat mısin

İstersen zenğin ol istersen fakir,
Allah ın lutfudur sendeki o huy,
Ellerinden çıkan lekelidir kir,
Viçdan rahar olsun elin kalbe koy.

Baban senin atan aman unutma,

Bana söyle
bu kadar cektirdiğin çile yetmiyor mu.

Bak hallerden ellerim titreyip
düzlerim tutmaz oldu
kalbinde ki aşkımı sildin mi

Bizi bu hallere koyan utansın,
Sevgini kalbimden atamam evlat.
Beni elden sanıp kinler tutansın,
Sizleri kalbimden atamam evlat
Eller arasına katamam evlet

Boşuna yaşadım bunca zamanı
Azrail canımı almaya geldi
Dünya malı kalan nerede hani
Haber salar dıye beni bekleme

Gelen el atar giden çivi takar;
Ben şahit olurum sizden usandı;
Kaynak yapanlara kafayı takar;
Muradına ersin sözden usandı.

Konuştuğun lafı sessizce dinler;

Beni terk eyledi sevdig im yarim
Hüsran hale geldi o, gönül bağım.
Göremez haldeyim unuttu beni
Hüsran hale geldi o, gönül bağım

Alnıma yazılan böyleymiş kader