Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Bu yaşıma geldim yüzüm gülmedi
Gözlerim ağladı elim silmedi
Sevdiğim cananım kıymet bilmedi
Hüzünlü hayata alışan oldum

BEKLEYEN OLDUM

Öyle an geldiki yazışan oldum.
Hayalin bu ana getiren oldu.
Öyle an geldiki bekleyen oldum.
Sözlerin bu ana getiren oldu

Sana deger verdim halini sordum,
Söylediğim sözden alındın yarim..
Böyle olan halden umutsuz durdum,
Söylediğim sözden alındın yarim.

Yapılan şakalar dostluk getirir,

Yarimle mutluyum yanıma gelme,
Sen kumam olursan yuvam yıkılır.
Evimi yıkmaya yanımda kalma
Sen kuma olursan yuvam yıkılır.

Seni seven olup dönmem şaşkına,

Benim ne hısmım var ne de arkabam,
Beni dışlayanlar Allah tan bulsun.
Zaten küçük yaşta vefattı babam,
Beni dışlayanlar Allah tan bulsun.

Yalnız yaşamaya alıştım artık,

Vakite bakmadan sana gelenim,
Yaşadığım hüzün gönlümde dursun.
Akan gözyaşımı kendim bilenim,
Yaşadığım hüzün gönlümde dursun.

Tanıtan olansın önce kendini,

Sabır ede ede bu hale geldim
Sabır eyle gönlüm sen sabır eyle
Murada erdiğini yare söyle
Sabır eyle gönlüm sen sabır eyle.

Ben
Bu yaşa kadar gülen olmadım
Her zaman ağlayan oldun
Durma ağla gözlerim
Elimi koynuma sokup bağladım

Kadının iki kalbi vardır
biri evladı diğeri kocası.
bunlar için çarpar nabızı
her ikisinden kuvvet alır
allah bunlara vermesin gönül acısı
kadın annedir kadın yardır

Benden aldığı o parayı
Helâlin olmadan harçadın
Niza yapıp açtım arayı
Paralı çıkmayan o adın