Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Yıkılan yuvayı kurmak isterim
Umutsuz yaşatma yüçe Allah'ım
Neşeli hayata ermek isterim.
Neşesiz yaşatma yüce Allah'ım

Divane hallerde gezen haldeyim.

Yine akşam oluyor.
Karanlık çöküyor etrafa
Benim garip gönlüm
Nazlı yarini arıyor.

Yar!

Akşam oldu yine,
Karanlık çöktü etrafa.
Benim gönlüm hüzünlendi.

Saçlarıma aklar düştü
Yolda giderken

Karanlık gecede gözüm görmezken
Gittiğim yolları gösteren oldun
Hüzünlü yaşayıp devran sürmezken
Gönlüme umudu sen veren oldun

Karanlikta kalıp yaşamak zordu

Karanlıklar içinde yaşayan oldum
öyle zaman geldi gülmeyi unuttum
hayatı yaşarken ağlayan oldum
bu kocaman dünya bana karanlıktı
Bir güneş doğdu yüksek dağın tepesindenn
karanlık dünyam aydınlık eden

Duyduğum o sözün kalbimi kırdı.
Kulağım duymayıp sağır olsaydim
Sana yar olmaya umudum vardı.
Kaderimsin deyip senle kalsaydım.

Böyle bir hatayı sen neden yaptın

KALDİM BIÇARE

Şemsiyemin ucu kara
Görülmez yerlerde durdum
Dostlardan umarım çare
Yanıma gelenden sordum

Gurbette yaşayıp kaldım bursa’da
Gönlüme hüzünler doluyor benim.
Gözlerim hayali hayra yorsa da
Gönlüme hüzünler doluyor benim.

Sıla haberini dosttan alanım,

Kadını sevmeli o'nu övmeli
Allah bizlere emanet yarattı.
Kıymeti bilmeli o'nu övmeli.
Allah bizlere emanet yarattı.

Kadınların kalbi çiçeğe benzer

Allah tarafından;
kadınlar erkeklere emanet olarak verildi.
kıymetlerini bilelim, onları sevelim.

Kadınlar gül gibidir,
koklanmayı isterler.