Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Senden ayrılınca divaneyim ben,
Mecnun gibi gezdim inan güzelim.
Özlem duygusuyla yaşayanım ben.
Mecnun gibi gezdim inan güzelim.

Gördüğüm cemalin seyrine daldım,

Sevdana doymayan gözlerimi,
Gözlerinden nasıl alabilirm.
Aşka susayan dudaklarımı
Dudaklarından nasıl alabilirim...

El ele, gönül gönüle veren

Gözüm ağlayıp kalsa,
Derdini gönlüm alsa,
Uykulara da salsa,
Ayrılamam yâr senden.

Hüzün soksan gönlüme,

Ayrılan olunca hayal kurdurdun,
Haber gelmez oldu gittin gideli,
Rüyamda görünçe hayal kurdurdun,
Haber gelmez oldu gittin gideli.

Yanımda değilsin vakit geçmiyor,

Yüzüm güldürmeyip daim ağlattın,
Ağıt seslerimle yürek dağlattın,
Elimi koynuma sokup bağlattın.
Neden böyle yaptın zalimsiz yarim.

Seninle yaşarken kıymet bilseydin,

Bana aşkın zor geliyor
Böyle halin çekemem yar
Bana sözün zor geliyor
Böyle halin çekemem yar

Sen yanımdan gittin gideli
Durmadan ağlayan oldum
Hayallerini gördükçe
Hayata küsen oldum

Bana yarim diyen canan bildiğim
Sana kardeşim der böyle bilesin
Ağladığı zaman gözyaş sildiģim
Sana kardeş olur böyle bilesin

Meylini verseydi yar derdi sana

Sağ yanıma baktım sol yana baktım
Baktım baktımda görmeyen oldum
Hâyâlin görmedi ah çeken oldum
Ahları çektimde durmayan oldum

Hüllüğünü eleyen
Ninnileri söyleyen.
Sözlerinde anlayan
Annen oldu batuhan

Ağlamayip ağlatma.