Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Zamanı gelinçe söyledim sana,
Kulağını açta yar dinle beni,
Aşkımın ugruna yetersin bana,
Kesme sözümü söyleyim Hatice

Hayırsız biriyle geçti zamanım,

Erzurum ilinden Busa; ya gelen.
Sen benim kankamsın ben öyle bildim.
Verdiğim değeri anlayıp bilen.
Sen benim kankamsın ben öyle bildim.
Sevdiğım canımsın ben böyle bildim.

Unutun artık
Kabuslu hayat yaşamayı
dostluk barış varken
Kin tutmayı

Boşa akıtmayın Damardaki kanı

Çile çeken oldum yüzüm gülmedi,
Neşeli hayattan umutsuz kaldım.
Yaramı sarmaya yarim gelmedi,
Çare bulamayıp takatsız kaldım.

Geceler karanlık gözüm görmüyor,

Kurulu düzenim bozuldu
Yanan oçak yanmaz halde
Gönlüme hüzünler doldu
Beni dostlar anmaz halde

Evimin kapısı açılmaz oldu
Bizleri terk edip gittin gideli
Yanandı o bacalar tütmez oldu
Bizleri terk edip gittin gideli.

Elim değmez oldu kapı açılmaz

Bu saatte çıktım derme yoluna
Kapalı kapıyı sen açtır yarab
Lekeler sürdürmem senin kuluna.
Gönlüne neşeyi sen saçtır yarab

Her nereye gitsem yanımda sandım.
Cananım diyerek daima andım.
Ömrümün sonunda sevdana bandım.
Saklama yüzünü benim gözümden.

Sana kavuşmaya dağları deldim.

Kara gözlü nazlı dilber
Çileler çektiren oldun.
Yeter artık umutlar ver
Hüzünlü gezdiren oldun.
Sevmeyen yarinsin bildin

Ağlama kara gözlüm
Sus sesin duyulmasın
Yürek dağlar olmasın
Sus sesin duyulmasın