Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Gülmeyi unutup ağlayan oldum.
Adım gezen oldu dillerden dile.
Elimi koynuma bağlayan oldum.
Çile çeke çeke geldim bu hale

Çektiğim çileler ölümden beter

Kader diye diye boynumu eğdim
Böylesi halime ağlayan oldum
Elin yıkamadığı kocaman dağdım
Çileler çektikçe üzülen oldum

Çektiğim çileden usanmayanım,
Kaderimden diye boynum egerim,
Dostların gönlüne olsun ayanım,
Yaşanan hayattan razı değilim..

Adım gezen oldu dillerden dile,

Her zaman ağladı gülmedi gözüm
Figan seslerimi duyan olmadı
Yare geçmez oldu dedığim sözüm
Sevdigim cananım benle kalmadı
Gariban bedenim murad almadı

Kadere terk edip ağlatan oldun,
Hüzünlü günleri yaşatan oldun,
Elimi koynuma bağlatan oldun,
Aradığın sevği gönlümde yarim

Hayata küstürdün candan bezesin,

Kadere terk edip ağlatan oldun,
Hüzünlü günleri yaşatan oldun,
Boynumu bükülü gezdiren oldun,
Aradığın sevği gönlümde yarim.

Hayata küstürdün candan bezesin,

Kaderim ağlatıyor.
Kimin ne günahı var.
Boynum bükülü haldeyim.

Ne zaman huzurlu neşeli olacağımı bilemiyorum.
Beni gören dostlarım halime üzülüyor.

Sevdiğim kaderden çok çile çektim
Çileyi çektiren insan utansın
Hüzünlü gözümden gözyaşı döktüm
Yaşları döktüren insan utansın

Bunca zaman geçti kaderim aynı,
Yaşarken öldüren çektiğim çile.
Ben dermansız değilim ferim aynı,
Yaşarken öldüren çektiğim çile.

Neşeli geçmiyor yaşadığım anlar,

Çileler çektikçe ıhtiyar oldum.
siyah olan saçım kar beyaz oldu.
kaderim ağlatti gülmeyen oldum
bu huzunlu hayat beni de buldu.

Fırsatıyim derim bu nasıl kader