Sen terki diyar etsen de vatandan
Kurtulamayacağını bilmelisin yakından
Satılan ne vatan ve nede elan zannedilen
Sadece kullanım ortaklığıdır kabul edilen
Hangi halin lisanıyla kalbi burukluğumu şehretsem
Suskun sokaklar misali yapraklara mı meyletsem, esen yele ne söylesem
Dağların eteklerinde inlesem, çağlayanın ahında nefeslenip ömrümü hasretsem
Ruhumun düşündüren hicranıyla divanına gelip, mahçubiyetimle umut beslesem
Yar...
Bir insan kendini bilmeden
Hakkıyla ilim ve irfandan nasiplenmeden
Adabı muaşereti deruhte etmenin şiarına ermeden
Ne derler diye yaşamaktan vazgeçmeyi gaye edinmeden
Her yanlış ve ayıbında arsızlığı ve pişkinliği marifet addeden
Yar...
Tozlu raflarda kitaplar var
Kim bilir ne kadar mahzun bakar
Hiç sesi çıkmaz, onun için sabır ne kahır
İlim ve irfanız yol almanın asabiyeti yazıyor satır satır
İnsan bilinci kadar vardır ve bu nispette yaşayan heyecandır
Sanki anlatacağım bir esrarlı masalın izlerinden
İşte kalbi fakirliğim aşikârken sinem aşk elinden
Dilim suskunluğun kadrinde serinlenirken birden
Ruhum ahirinde, aşkın esininse süruru beklerken
Şimdi nasıl başlayayım, edebi sinemde haşlayayım
Ey kıtanın mağdurları, mahzunları,
Kadınları, çocukları yetim kaldınız,
Sahipsiz, biçare, kan pare, can yerde,
Mazlum halde, kıtadan göçüyorsunuz.
Dimağım duruyor, nutkum çöküyor,
Biliyorum ki artık çaresiz
Halsiz hissiz ne çok sessiz
Tefekkür ahenginde fersiz
Meşk içinde kalan kefensiz
Artık yârin halinde halsizim
Ne çare ki elvermiyor işte bu zaman
Kavuşmak dilense de, ten serilse de
Yar sessiz kalmakta hala dirense de
Aşk serinliğini terennümle gizlese de
Yelkenlerin her açılışında yaşanansa
Yağmur
Damlaları çok zarifti
Tenime değdikçe düşündürüyor
Çok latif hülyaların iklimine davet ediyordu
Hayat mutat olan hengâmelere teslim edilmemeliydi
İçimizde saklı duran çocukluk her bakımdan kendini ele vermeliydi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!