İnsanın en mutlu olduğu
Ne ilk ne son bulduğudur.
Gönlüne hapsolduğudur,
Gönlünde var olduğudur.
İyi ki varsın hasretim.
Aldıkları her nefes insanlıktan bi haber,
Sokakta plastik süs bitkisi gibiler.
Örümcekli, akrepli, yılanlı, çıyanlı,
Her biri birbirinden beter.
Koy bir saksıya,
Kaç gün,
Kaç ay,
Kaç mevsim,
Hatta kaç yıl beklemeliyim seni?
Kaç mevsimin kavurucu sıcağından,
KADERE İSYAN
Kadere bak kadere
Hazin kader
Bula bula hep, hep fakiri fukarayı buluyor
Ekmeğini yoktan var edeni...
Geldi de geçti,
Geldi de geçti gitti yel gibi.
Vay kahbe gençlik vay!
El gibi de el gibi.
Dönüp baktığım zaman geriye
KAHVEDE ŞENLİK VAR
Toplanmışlar bir köşeye
Eller masada
Bir yandan taş kırıyorlar,
Bir yandan siyaset yapıyorlar.
Herkes kalbinin varlığı ile yaşar
Varsa tabii.
Herkes kalbinin güzelliğini yaşatır,
Güzelse tabii.
Çarpıyorsa hep kötülük, hep kötülük
Haydi kaldır kaldır sesine döndüğümde ben,
Ayakta,kırk yaşlarında bir adam
Dalgın,mahcup,umutsuz
Kendisine yaklaşan zabıta memurlarına bakıyordu.
Zayıf,ince dalan,kara yağız bir adam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!