Sen güneşin unuttuğu altın saçlı çocuk
Anadolu’nun mavi gözleri
Kirli yüzlerde parlayan utanç
Sana ebet acı yaraşır.
Baştan sen de herkes gibiydin.
Sıradan, bildik, kendi halinde…
Sonradan oldu sana,
Ne olduysa…
Bir çocuk nasıl korkarsa gecenin karanlığından
Ve nasıl sarılırsa anasının koynuna
Öylesine sarılmasın sevdiğine
Bir kardelen nasıl çıkarırsa başını kar içinden
Ve nasıl açarsa ayazda
Uçardı uçardı dağlarda
Salkım söğüt sarı yeşil bağlarda
Bir har oldu yanardı bağrımda
Al bu yükü gönlüm gayrı sen taşı
Ölürdüm ölürdüm uğrunda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!