Kaç kez kaybettim bilemem seni,
Ama her seferinde biz bulduk birbirimiz,
Uzun süren konusmalar,
Ve uzun süren ayriliklar,
Simdi seni bastan buldum derken,
Oysa gönlünü tamamen kaybetmisim.
Koptuk birbirimizden gidiyoruz,
Sonu olmayan bir yolda.
Sonsuzluga dogru düsüyoruz,
Sonu olmayan bir uçurumda.
Gidiyoruz, tozlanmis yüreklerimizle,
Ben korkularla yasamaya mahkum gibiyim,
Bilmiyorum ama acaba ben delimiyim,
Unutamadimki geçmisimi,
Ben dert olmadan hep dertliyim.
Kurtulusum yok, aglayasim geliyor,
Gitme, beni unutursun,
Kendini birakir, yalanlarla avunursun.
Gitme, beni unutursun,
Sevda kapilarindan sende kovulursun.
Herseyimi sana verdim ben,
Suskunsun,
Bana karsi konusmuyorsun,
Kin dolu bakislarinla,
Bana bakarak agliyorsun.
Söz vermistim sana,
Hayata karsi yenik durumdaydim,
Hep kaybediyordum.
Sevgiden mahrum yasiyordum.
Kendime isyan etmeye baslamistim ki,
Seni bir anda karsimda,
Hayatimin içinde buldum.
Sensiz geçmiyor zaman,
Bana geri döneceksin biliyorum,
Ama nezaman.
Sensizligi yasattin bana,
Seni deliler gibi sevdigimi,
Senin için canimi verecegimi bildigin halde.
Gerçekleri biliyorum saniyorsun,
Oysa çok yaniliyorsun,
Hayatta hersey yalan,
Gerçek olan allah.
Ben insanlari taniyorum diyorsun,
Oysa kendi kendini bile tanimiyorsun,
Babam hasta yatakta,
Annem zaten dünyadan uzakta,
Kardeslerim kendi hallerinde,
Ben ise hayeller pesinde.
Herseyden habersiz günlerim geçti,
Özledim artik gerçek bir sevgiyi,
Herkez gibi,
Sevipte, sevilmeyi.
Sevmek kolay,
Sevilmek sans ister,
Kaderin iyiligini ister.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!