Girdin yüreğime yoktan ansızın
Garip yüreğime huzur mu verdin
Ateşi düşürdün geçmedi sızın
Gönül direğime huzur mu verdin
Yeşermedin tende kuruttun canı
Yokluğun geçmedi yürekte
Ne günler geçti birlikte
Deliler gibi sevdikçe
Vazgeçmem, ısrarla sen
Şu kalbime girebilsen
İstanbulu buldum, sen yoksun
Ağlayan gözlerim yaşla dolsun
Adımız bizim hasret konsun
Yalnız, İstanbulda sensiz
Gel desem gelmeyeceksin biliyorum,
Kal desen bana,kalmayacağım,biliyorsun,
Ardımda bir sürü hatıralarla
Bırakıpta,işte gidiyorum sevdiğim
Herşey boşmuş,anlamsız,mechule,
İstanbulda uyuyamaz oldum
Arıyorum seni bulamadım
Sensiz hergünüm kahroluyorum
Ben seni, seni istiyorum
İstanbulmu sevgilimmi, sevgilim
Ne ciddiyet kalmış ne samimiyet
Kadını erkeği dalga dubara
Akılda bedende yok hâkimiyet
Kadını erkeği dalga dubara
Dostluklar döküldü bak meyhaneye
Kahve
Cezvesinde su kaynar
Kahveni iç falı bırak
Yapan hem çalar hem oynar
Kahveni iç falı bırak
Şiiri yazacak kalmadı Leyla
Kalem çöle düştü, satırlar öldü
Aşk kurudu dalda selamlar eyle
Kalem çöle düştü, satırlar öldü
Ne şairin tadı var ne şiirin
Ne zaman aklıma sevenim gelse
Kalemim kağıttan hiç ayrılmıyor
Gözümden yaş gelse ellerim silse
Kalemim kağıttan hiç ayrılmıyor
Saatler gecenin üçünde dursa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!