Bir zamanlar belki diğer insanlar gibi mutlu, huzurlu hayatı olan... Eşiyle, işiyle çocuklarıyla... Ama bir gazel yaprağı gibi feleğin rüzgârıyla savrulmuş, kurumuş, dağılmış... O binlercesinden biri.... Gece yarısı rastladım bizim sokakta..
Sokakta rastladım gece yarısı.
Şaşkın, çevresine bakınıyordu.
Adres soracaktır diye yaklaştım;
Biriyle olmaktan sakınıyordu.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




yüreğine sağlık,,kutlarımmm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta