Bu sana yazdığım son şiir değil belki
Bu sana yazdığım son mısra olmayacak
Bu sana aşık olduğum ilk an değil belki
Bu sana her şeyi anlatacağım son şiir olmayacak
İnsanın mutlu olduğu bir an vardır bilir misin
Kendi halindeki bir adamdı
Kimseye karışmaz kimseye bakmazdı
Bir gün ona bakılan bir bakış
Onu kendinden aldı
O bakışlara kapılıp gitti
Ayçiçeğinin boynu büküktü
Yere bakıp duruyordu
Sanki çok mutsuzdu
Bir an olsun başını kaldırmıyordu
ne olduysa o an oldu
Ay yıldızlı al bayrağım
Sen dalgalan yeter
Herkes indirmeye çalışır
Sen dalgalan yeter
Biz olduğumuz sürece
Bazen kendime kızdığım zamanlar oluyor
Ama sen gelince aklıma kızgınlığım geçiyor
Bazen kendime üzüldüğüm zaman oluyor
Sen gelince yanıma mutlu oluyorum
Sen dağlardaki güneşim
Elimdeki en güzel gülümsün
Mutlu olduğum tek iklim
Anla artık dört mevsimsin
Sana açılamadığım her gün
Baktım dünya derin derin
İçim yandı,yüreğime su serpin
Kanadım kırıldı sanki görünce insanları
Üzülüyorum gören yok mu bir gören
Ölüyorum her gün birer birer
Sokakların sessizliği güneşin yokluğunda
Bu adamın üzüntüsü senin yokluğundan
Yağmurun yağmaması bulutlardan
Benim ağlamam yalnız yokluğundan
Gözlerine bakmayı ihmal ettiğim her gün
Senin adınla başlar her şey
Senin adınla biter her şey
Bismillah ile başlar her şey
Elhamdülillah ile biter her şey
Senin adınla bereketlendi her şey
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!