Şatafatlı raflara neşeyi
Sen mi taşıdın Rumeysa!
Billur kâsede insanlığın hüznü
En kadim veba gibi
Dilden dile dolaşmış oysa
Artık saatler kurulacak
Vakit telaşa düşmenin vaktidir (01.09.22)
Saatler efkarla kuruldu hazanda
Yamalı yollara sürülmenin vaktidir (14.09.22)
Saatin kadranı talihini şaşırmış
Bir kez tufanda gönül alma vaktidir (06.11.23)
Eninde sonunda her şey sevgiyle ilgilidir
Her yolun sonunda sevgili vardır
Büyük bir adamın
Denizden büyük bir adamın
Attığı çapa
Rüzgarı karnına alarak
Bir ender inci sedef
Çiçekli kırlardan bir demet
Muhayyel bir kuş Sümeyye
Söyledim sana ızdırabımı
Gidersen gelmeyeceksin
O uzak, gri ve siyah diyarlardan
Serzenişin ahında
Suskunluk
Demirden bir keder
Sezgilerde
Yalnız senin için değil
Herkes için
Dest-i semadan hançer düştü
Ulu dağların uçurumunda
Yüzler semaya bin şivan düştü
Denizler taşrasında ölü bedenler
Bu çağın da başına ufunet düştü
Her nimetten nesillerce birikmiş
Derim ki
Şu bitip giden Nisan ayıdır.
Ağaçlara yaprak lazım,
Hayata neşe
Çiçeğe toprak.
Çocuklarla dolu bahçeler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!