dut ağaçlarının gölgesidir şimdi yalnızlığım!
gel otur biraz cırcır böceklerinin sesinde.
üflesin boynuna rüzgar tılsımlı nefesini
ben ki diyemem, anlatamam, bilirsin.
kırıp açamam ruhumun kafesini!
otur, soluklan biraz
ellerin dokunsun sessizliğime
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta