Konuşmak artik ağır gelir, ruhum yalnızlıkla sarmaş dolaşken,
Kırgınlıklarımın nidası kulaklarımda yankılanır.
Sabır perdesi yırtılmış, bu fani hayata mukavemetim kalmamış
Hakikate benzer kimse var mı? etrafta.
yoksa, herkes mi büyümüş
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta