Sis bürüdü sevda dağın başını,
Gönlüm divan bağdaş kurmuş efkâra…
His çürüdü dök sen etek taşını,
Güzel anlar kurban olsun inkâra…
Şimşeği ol kül renginde havanın,
Fişeği ol bu yargıçsız davanın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
