Mushafın Üstündeki kan (hz.osman)

Kapıda uğultu, içeride sükût,
Gönlünde sadece Mevla’ya umut.
Dedi ki: "Dökülmesin tek damla kanım,
İslam’ın yoluna kurbandır canım."

​Eşi sordu: "Sultanım, bu susuzluk niye?"
Dedi: "Rabbim çağırdı, vuslat hediye."
Haya perdesinden döküldü yaşlar,
Eğildi önünde o nurlu başlar.

​Akşamın karanlığı çöktü odaya,
Daldı o tertemiz kalbi rüyaya.
Resulullah dedi: "Osman, bekleriz,
İftarı bu akşam bizde ederiz."

​Elinde Kur’an’ı, kalbinde zikir,
Kime neyledi ki bu koca fikir?
Vurulduğunda titredi sema,
O mahzun sesinden döküldü dua.

​Sayfalar ıslandı, mürekkep yandı,
Koca bir tarih o gün kana boyandı.
Gitti Zinnureyn, mahzun kaldı ümmet,
Ondan miras kaldı sabır ve iffet.

Gökhan Öztürk