Ölmek mi zordu, geride beklemek mi?
Gidene mi zor bu yolculuk habersizce, yoksa kalana mı?
İbretle seyrederken birden karışıyorum yeniden hayata, anlamsızca,
Bir sonraki ölüme kadar.
Her ölüm bir gerçek oysa,
Yaşam kadar kutsal.
Sonra,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta