Ölmek mi zordu, geride beklemek mi?
Gidene mi zor bu yolculuk habersizce, yoksa kalana mı?
İbretle seyrederken birden karışıyorum yeniden hayata, anlamsızca,
Bir sonraki ölüme kadar.
Her ölüm bir gerçek oysa,
Yaşam kadar kutsal.
Sonra,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta