Ölmek mi zordu, geride beklemek mi?
Gidene mi zor bu yolculuk habersizce, yoksa kalana mı?
İbretle seyrederken birden karışıyorum yeniden hayata, anlamsızca,
Bir sonraki ölüme kadar.
Her ölüm bir gerçek oysa,
Yaşam kadar kutsal.
Sonra,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta